ผู้นำฉบับสมเด็จฯ
Posted by โกศล อนุสิม on
June 30, 2008

ทฤษฎีการบริหารจัดการของตะวันตกโดยเฉพาะฝั่งอเมริกา ให้ความสำคัญกับผู้นำเป็นอย่างมาก วิชาการจัดการสมัยใหม่ที่มีการเรียนการสอนในมหาวิทยาลัยดังๆ อย่างเช่น ฮาวาร์ด ซึ่งชนชั้นนำในสังคมไทยไปร่ำเรียนมาคงนับได้เรือนแสน แล้วนำความคิดทฤษฎีมาใช้ขับเคลื่อนสังคมจนปรากฏผลดังเช่นปัจจุบันนี้ นักวิชาการฝรั่งก็เขียนตำราเรื่องผู้นำออกมาขายกันเป็นว่าเล่น ขายดีจนผู้เขียนรวยไปตามๆกัน ดังมีแปลเป็นภาษาไทยวางขายอยู่เป็นจำนวนมาก ชื่อเรื่องก็ประเภทกฎเหล็กของการเป็นผู้นำ ทำนองนั้น
อันที่จริงแล้ว สังคมไทยเราก็มีแนวคิดเรื่องผู้นำอยู่เช่นกัน ผู้นำของเราในสมัยโบราณซึ่งก็พระมหากษัตริย์ก็ใช้แนวคิดเรื่องผู้นำเป็นหลักชัยในการบริหารจัดการ ที่สำคัญก็คือแนวคิดเรื่องทศพิศราชธรรมหรือธรรมของพระราชา ที่ได้รับมาอินเดีย ซึ่งพระมหากษัตริย์แต่ละพระองค์ก็ทรงปรับใช้ให้เหมาะสมตามยุคสมัย อีกอย่างหนึ่งก็คือธรรมะแห่งพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะหมวดธรรมพรหมวิหารสี่นั้น นับว่าเป็นสุดยอดของเครื่องมือที่ผู้นำใช้ในการบริหารจัดการสังคม
tags: ความคิดผุ้นำ, คุณสมบัติผูนำ, ผู้นำ
No Comments
วณิพกผู้ยิ่งใหญ่
Posted by โกศล อนุสิม on
June 28, 2008
ผมชอบฟังเพลงลูกทุ่ง โดยเฉพาะเพลงลูกทุ่งรุ่นเก่า เป็นเพลงที่มีมนต์เสน่ห์ยิ่ง เป็นเครื่องมือที่พาใจเราย้อนไปสู่อดีตได้อย่างลึกซึ้ง ยากที่จะมีอะไรมาทัดเทียมภาษาของดนตรีได้
ผมชอบฟังเพลงลูกทุ่งที่มีคนร้องสดๆ แม้ไม่ไพเราะเสนาะสนานเหมือนฟังจากเสียงต้นฉบับ แต่เมื่อเปล่งออกมาจากปากของใครย่อมแสดงว่าเพลงนั้นเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเขา หากไม่เช่นนั้นคงไม่ร้องออกมา
ที่สรุปเช่นนี้ย่อมเอาความรู้สึกของตัวเองเป็นที่ตั้ง เพราะถึงแม้ผมเองจะชอบฟังเพลงลูกทุ่งทุกเพลง แต่มีเพียงไม่กี่เพลงเท่านั้นที่ผมร้อง นั่นเป็นเพราะผมรู้สึกว่าเพลงนั้นมีส่วนอย่างมากในชีวิตของผม
tags: ดนตรี, วณิพก, วณิพกตาบอด
5 Comments
ความตาย มันไม่แน่หรอกคุณ
Posted by โกศล อนุสิม on
June 27, 2008

< อีกหน่อยเราก็เป็นเช่นนี้
ภาพจาก puttagamo.com
…………………………………….
ผมชอบคำที่ใครก็ไม่รู้พูดไว้ว่า ในโลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอนสักอย่าง ยกเว้นความตายและการจ่ายภาษี สองอย่างนี้ทุกคนต้องเจอกันถ้วนหน้า ไม่ว่า ไทย ฝรั่ง จีน แขก ตั้งแต่โบรณนานมาจนถึงปัจจุบัน ยิ่งโลกจำเริญไปเท่าไรก็ดูเหมือนว่าภาษีจะซับซ้อนซ่อนเร้นมากยิ่งขึ้น จนจ่ายกันแทบไม่ไหว
ภาษีนั้นดีอยู่อย่างหนึ่ง คือเรารู้ว่าจะมาถึงเมื่อใด จะจ่ายเท่าใด ทำให้เตรียมตัวเตรียมใจเตรียมพร้อมล่วงหน้าได้ ยิ่งเฉพาะปัจจุบันนี้พอรับรายได้ปุ๊บเขาหักไปปั๊บทันที ณ ที่จ่าย ทำให้ไม่ต้องจ่ายทีเดียวหนักๆ แต่ก็เป็นการมัดมือชกไปในตัว ทำให้เราเลี่ยงไม่ได้
เราตกอยู่ในสายตาของตัวเอง
Posted by โกศล อนุสิม on
June 24, 2008

ผมมองรูปนี้อยู่นาน กว่าจะเก็บมาเล่าเรื่อง อันที่จริงแล้ว ถ่ายคู่กับเพื่อนในวันรับปริญญาของเพื่อนที่สนามฟุตบอลมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ส่วนปริญญาของผมนั้น ห่างจากเพื่อนมาก และผมรับจากไปรษณีย์ที่นำมาส่งให้ถึงบ้าน
การรับปริญญานั้น มีขั้นพิธีการมากมายเหลือเกิน มากเกินกว่าที่ผมจะอดทนร่วมได้ แต่ผมกลับอดทนในการเรียนให้จบการศึกษาช้ากว่าเพื่อน ทั้งที่ใช้เวลานานกว่าเข้าพิธีรับปริญญาจนเทียบกันไม่ติด
รูปถ่ายเก่าๆบอกอะไรได้หลายอย่าง ผมเห็นสายตาของตัวเองในภาพนี้ แล้วนึกถึงเมื่อสมัยหนุ่ม
การก่อการร้ายในโลกไซเบอร์
Posted by โกศล อนุสิม on
June 22, 2008

ผมอ่านเจอข่าวที่หน้าไอที (Cyber Biz) ของผู้จัดการออนไลน์ เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน 2551 โดยอ้างจากรายงานข่าวของสำนักข่าวรอยเตอร์ ว่าศาลยุติธรรมของสหรัฐอเมริกาตัดสินให้ นายสก็อต ริชเตอร์ (Scott Richter) อดีตนักส่งอีเมล์ขยะ (สแปมเมล์) ชื่อดังจากโคโรลาโด จ่ายเงิน 6 ล้านเหรียญสหรัฐแก่ MySpace.com จากโทษฐานสร้างความเดือดร้อนให้กับผู้ใช้หลายพันคน
ข่าวระบุว่า MySpace ฟ้อง Scott Richter ตั้งแต่เดือนมกราคมปี 2007 โดยอ้างถึงความเสียหายช่วงเดือนสิงหาคมปี 2006 ว่าผู้ใช้ MySpace จำนวนมากได้รับความเดือดร้อนรำคาญจากอีเมล์ซึ่งมีเนื้อหาโฆษณาเว็บ Consumerpromotionscenter.com ลักษณะการส่งเป็นการล่อลวงชัดเจน โดย Scott Richter ดำเนินการส่งสแปมเมลในรูปบริษัทนาม Media Breakaway ซึ่งได้รับการบันทึกว่าเคยส่งอีเมลขยะมากกว่า 100 ล้านฉบับต่อวัน
tags: Scott Richter, Spammail, สแปมเมล์, อีเมล์ขยะ
4 Comments
วิธีปลุกปลอบใจแบบโง่ๆแต่ได้ผล
Posted by โกศล อนุสิม on
June 20, 2008

ทุกคนคงเคยนะครับ ที่อยู่ๆกำลังใจของเราหล่นหายโดยไม่ทราบสาเหตุ หรือโดยเหตุอันไม่สมควร จนทำให้ตกระกำลำบากทางใจ นำไปสู่ความทรุดโทรมทั้งความคิด ความอ่าน การประกอบกิจการต่างๆ ในที่สุดก็ กลายเป็นของชำรุดไปโดยปริยาย
เมื่อเป็นของชำรุดแล้วย่อมใช้งานไม่ได้ หรือใช้ได้ก็ไม่เต็มประสิทธิภาพ เหมือนรถที่มีเครื่องยนต์ไม่สมประกอบ วิ่งกระตุกๆ นำไปใช้ก็รังแต่จะทำให้สิ้นเปลืองเชื้อเพลิงโดยเปล่าประโยชน์ จำเป็นต้องส่งเข้าฟื้นฟูสภาพที่อู่เพียงอย่างเดียว
คนเราก็ไม่ต่างจากรถยนต์ เมื่อกำลังใจหล่นหาย พลังในการสร้างสรรค์ก็ย่อมลดลง ยิ่งกำลังใจหล่นหายมากเท่าใด พลังก็ลดลงมากเท่านั้น ทำให้เกิดทุกข์ยิ่ง




