โกศลทอล์ค

ความตาย มันไม่แน่หรอกคุณ

< อีกหน่อยเราก็เป็นเช่นนี้

   ภาพจาก  puttagamo.com
  …………………………………….

ผมชอบคำที่ใครก็ไม่รู้พูดไว้ว่า ในโลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอนสักอย่าง ยกเว้นความตายและการจ่ายภาษี สองอย่างนี้ทุกคนต้องเจอกันถ้วนหน้า ไม่ว่า ไทย ฝรั่ง จีน แขก ตั้งแต่โบรณนานมาจนถึงปัจจุบัน ยิ่งโลกจำเริญไปเท่าไรก็ดูเหมือนว่าภาษีจะซับซ้อนซ่อนเร้นมากยิ่งขึ้น จนจ่ายกันแทบไม่ไหว

ภาษีนั้นดีอยู่อย่างหนึ่ง คือเรารู้ว่าจะมาถึงเมื่อใด จะจ่ายเท่าใด ทำให้เตรียมตัวเตรียมใจเตรียมพร้อมล่วงหน้าได้ ยิ่งเฉพาะปัจจุบันนี้พอรับรายได้ปุ๊บเขาหักไปปั๊บทันที ณ ที่จ่าย ทำให้ไม่ต้องจ่ายทีเดียวหนักๆ แต่ก็เป็นการมัดมือชกไปในตัว ทำให้เราเลี่ยงไม่ได้

Read More …

เราตกอยู่ในสายตาของตัวเอง

ผมมองรูปนี้อยู่นาน กว่าจะเก็บมาเล่าเรื่อง อันที่จริงแล้ว ถ่ายคู่กับเพื่อนในวันรับปริญญาของเพื่อนที่สนามฟุตบอลมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ส่วนปริญญาของผมนั้น ห่างจากเพื่อนมาก และผมรับจากไปรษณีย์ที่นำมาส่งให้ถึงบ้าน

การรับปริญญานั้น มีขั้นพิธีการมากมายเหลือเกิน มากเกินกว่าที่ผมจะอดทนร่วมได้ แต่ผมกลับอดทนในการเรียนให้จบการศึกษาช้ากว่าเพื่อน ทั้งที่ใช้เวลานานกว่าเข้าพิธีรับปริญญาจนเทียบกันไม่ติด

รูปถ่ายเก่าๆบอกอะไรได้หลายอย่าง ผมเห็นสายตาของตัวเองในภาพนี้ แล้วนึกถึงเมื่อสมัยหนุ่ม

Read More …

วิธีปลุกปลอบใจแบบโง่ๆแต่ได้ผล

 

ทุกคนคงเคยนะครับ ที่อยู่ๆกำลังใจของเราหล่นหายโดยไม่ทราบสาเหตุ  หรือโดยเหตุอันไม่สมควร  จนทำให้ตกระกำลำบากทางใจ  นำไปสู่ความทรุดโทรมทั้งความคิด ความอ่าน การประกอบกิจการต่างๆ  ในที่สุดก็ กลายเป็นของชำรุดไปโดยปริยาย

 เมื่อเป็นของชำรุดแล้วย่อมใช้งานไม่ได้  หรือใช้ได้ก็ไม่เต็มประสิทธิภาพ  เหมือนรถที่มีเครื่องยนต์ไม่สมประกอบ  วิ่งกระตุกๆ  นำไปใช้ก็รังแต่จะทำให้สิ้นเปลืองเชื้อเพลิงโดยเปล่าประโยชน์  จำเป็นต้องส่งเข้าฟื้นฟูสภาพที่อู่เพียงอย่างเดียว

 คนเราก็ไม่ต่างจากรถยนต์ เมื่อกำลังใจหล่นหาย  พลังในการสร้างสรรค์ก็ย่อมลดลง ยิ่งกำลังใจหล่นหายมากเท่าใด พลังก็ลดลงมากเท่านั้น  ทำให้เกิดทุกข์ยิ่ง

Read More …

เจ็บไข้ได้คิด ล้มหมอนนอนภาวนา

เริ่มตั้งแต่กลางวันวันพฤหัสฯที่ 12 มิถุนายน  เกิดอาการระคายเคืองในคอเหมือนมีแมงมุมเกาะอยู่ข้างใน ต้องคอยกระแอมไล่ให้หลุดไปบ่อยๆ  แต่ไม่นานก็กลับมาอีก  สรุปแล้ววันทั้งวันก็นั่งกระแอมไล่แมงมุม  ตกกลางคืนมีอาการครั่นเนื้อครั่นตัว  เหมือนๆจะเป็นไข้  แต่ก็ผ่านไปโดยไม่มีอะไรมากว่าแมงมุมขยุ้มลำคอ 

พอถึงวันศุกร์  เริ่มมีอาการเจ็บคอ  จับไข้  กินยาพาราเซตามอลระงับอาการได้  อันเป็นปกติวิสัยของการปวดหัวตัวร้อน  แต่พอกลางคืนวันศุกร์ ไม่ปกติเสียแล้วเพราะจับไข้แบบเต็มกำลัง  เจ็บปวดไปทั้งตัว  เจ็บคอเหมือนมีฝูงแมงมุมช่วยกันขยุ้มขย่ม  พูดเสียงแหบพร่า  พอตกวันเสาร์ก็เป็นคนป่วยโดยสมบูรณ์

ปีนี้อาการเจ็บป่วยประจำปีมาช้ากว่าทุกปี  ปกติแล้วประมาณมีนาคม หรือเมษายน อย่างช้าก็ต้นพฤษภาคมจะพบกับอาการเจ็บไข้  ถ้าพ้นจากนี้ก็ยกยอดไปปีถัดไป  แต่ปีนี้มาถึงเดือนมิถุนายน  อาจเกิดแปรปรวนเนื่องมาจากภาวะโลกร้อน ทำให้เชื้อโรคเดินทางมาถึงช้า  ว่าเข้าไปนั่น

Read More …

พวงมาลัยเพื่อชีวิต

 

เรื่องนี้เกิดขึ้นหลายปีมาแล้ว…

 

ผมก็เหมือนกับคนทั่วไปที่ไม่ชอบรถติด  ยิ่งเวลาเร่งรีบนั้นดูเหมือนรถจะชอบติดนาน  ทั้งๆที่จริงแล้วก็ติดไม่นานไปกว่าที่เคยติด  แต่ความรีบร้อนทำให้ความรู้สึกของเราเร็วขึ้นไปอีกเท่าหนึ่ง  จริงทำให้รถติดนานเป็นสองเท่า  ยิ่งรีบมากเท่าใด ก็ยิ่งดูเหมือนเวลารถติดจะนานมากขึ้นเท่านั้น

            ผมก็เป็นเหมือนกับคนอื่น  ที่ไม่ชอบไฟแดง  โดยเฉพาะไฟแดงที่ทำให้รถเราหยุดเป็นคันแรก  ถ้าเป็นไปได้ก็พยายามจะเป็นคันสุดท้ายที่ผ่านไฟเขียว  ซึ่งบ่อยครั้งก็คือไฟเหลือง  และนานๆครั้งลักไก่ไปตามรถคันหน้าทั้งๆที่ไฟแดงสว่างขึ้นแล้ว

 ผมให้สงสัยอยู่ว่า  จะมีคนขับรถสักกี่คนที่ไม่เคยลักไก่ฝ่าไฟแดงแบบนี้

Read More …

ปรัชญาชีวิตของคนหลงหมึก

ถ้าพูดถึงเรื่องการสู้ชีวิต เรื่องนี้เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ผมประทับใจ หากมีโอกาสผมก็จะเล่าให้ใครต่อใครฟัง รวมถึงเล่าให้ตัวเองฟังในใจเมื่อยามที่กำลังใจถดถอย กำลังกายอ่อนแอ กำลังปัญญาอ่อนล้า มันเป็นเรื่องที่ให้ฟังแล้วกระชุ่มกระชวย

เจ้าของเรื่องเป็นคนหนังสือพิมพ์รุ่นพี่ที่ผมรู้จักดี บางช่วงเวลาที่การงานเกี่ยวพันกัน ได้พบกันบ่อยๆ ผมมักขอร้องให้เขาเล่าเรื่องราวของชีวิตให้ฟัง เอาตอนที่ลำบากมากๆ ฟังแล้วจะได้มีกำลังใจ ผมบอกเขาเช่นนั้น

เมื่อเกือบ 30 กว่าปีก่อนเขาคือนักศึกษาเพาะช่าง  อดีตย้อนไกลไปกว่านั้นเขาคือเด็กหนุ่มจากภาคใต้  เข้ามาแสวงหาความรู้ในเมืองหลวงเหมือนอีกนับหมื่นนับแสนคน อดีตย้อนไกลไปกว่านั้นเขาคือเด็กหนุ่มจากภาคใต้  เข้ามาแสวงหาความรู้ในเมืองหลวงเหมือนอีกนับหมื่นนับแสนคน

ตอนที่เขาเล่าเรื่องนี้ให้ผมฟัง เขาเป็นพ่อของลูกสาววัยสิบเจ็ด  ลูกชายวัยสิบห้าที่กำลังเรียนรู้ในการเป็นพลเมืองที่มีคุณภาพของประเทศ  เป็นคนที่ดีของโลกโดยมีเขาผู้เป็นพ่อคอยปกป้องอุ้มชู และสนับสนุนตามหน้าที่ของคนเป็นพ่อ

Read More …

ซีอีโอเดินดิน : จากคนรับจ้างขายไอศกรีมสู่ CEO ลูกชิ้นทอด

ผมต้องขออภัยหากมีผู้อ่านเห็นหัวข้อเกี่ยวกับ CEO แล้วคิดว่าเป็นเรื่องของผู้บริหารองค์กรใหญ่ยักษ์ แต่พออ่านแล้วกลายเป็นเรื่องของคนเดินกินข้าวแกง  จนทำให้เสียอารมณ์ไป 

ผมไม่ใช่ผู้บริหารองค์กรใหญ่ยักษ์  จึงไม่มีเรื่องเกี่ยวกับองค์กรเหล่านั้น แต่ผมเป็นคนระดับเดินดินจึงสัมผัสแต่คนเดินดิน ซึ่งเป็นฐานของปีรามิด ทำให้ CEO ใหญ่ทั้งหลายคงความเป็น CEO ใหญ่อยู่ได้ ก็เพราะแรงงานของคนเดินดินเหล่านี้นี่เอง

ต่างฝ่ายต่างพึ่งพาอาศัยกัน  จะขาดฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดก็ไม่ได้ ฉะนั้น เมื่อมีผู้สะท้อนความเป็นไปของ CEO ใหญ่บนตึกสูงแล้ว เพื่อให้เกิดความสมดุล ผมจึงขอสะท้อนความเป็นอยู่ของ CEO ระดับเดินดินบ้าง

CEO มาจากคำว่า Chief  Executive Officer ประธานเจ้าหน้าที่บริหารขององค์กรต่างๆ  เป็นหัวหน้าผู้กำหนดนโยบายและควบคุมทิศทางขององค์กร  ผมคิดว่า ไม่น่าจะจำกัดอยู่เพียงแค่องค์กรใหญ่ๆ บมจ. หรือ บจ. ยักษ์ทั้งหลาย หรือองค์กรธุรกิจอื่นๆเท่านั้น ในระดับชาวบ้านที่ทำมหากินด้วยตัวเอง ผู้มีอาชีพอิสระ ที่เลือกวิถีชีวิตแห่งการงานของตนเอง บริหารจัดการเองก็เรียกว่า CEO ได้

ยอมรับว่า ผมลากมาเข้าข้างหลักการตัวเอง เอาเป็นว่า แม้จะไม่ตรงความหมาย CEO ก็เอาความหมายในเชิงเปรียบเทียบ หรือเชิงสัญลักษณ์ก็แล้วกัน 

ทีนี้ก็ย้อนกลับมาเรื่องตามหัวข้อข้างบนนั้น…

Read More …