How to be a good Boss : นายแบบไหนที่ว่าดี (3)

นายแบบที่ 2 : นายหัวใจเนียน

นั่งอ่านข่าวเรื่องราวของ ฯพณฯ ทั้งหลายที่กำลังบริหารบ้านเมืองอยู่ขณะนี้  อ่านแล้วก็ให้รู้สึกหดหู่แกมสลดใจ  ขนาดว่าทำตัวทำใจเป็นกลางทางการเมืองแล้วก็ยังอดคิดไม่ได้ว่า บ้านเราเมืองเราจะไปข้างหน้ายังไงกันนี่  รัฐมนตรีกับนายกฯเดินไปคนละทาง  รัฐมนตรีกับข้าราชการพูดกันคนละอย่าง รัฐมนตรีว่าการกับรัฐมนตรีช่วยคุยกันคนละเรื่อง  แล้ว ความหวังของบ้านเมืองจะมีไหมนี่

ยังดีที่เห็นข่าวผู้ว่ากรุงเทพฯ นายอภิรักษ์ เกษะโยธิน ที่ถูก คตส. ชี้มูลความผิดเรื่องทุจริตการซื้อรถดับเพลิง ที่มีมาตั้งแต่สมัยผู้ว่าฯชื่อสมัคร สุนทรเวช  โดยนายอภิรักษ์ ประกาศยุติบทบาทการเป็นผู้ว่า กทม. ไว้ก่อนจนกว่าคดีจะเสร็จสิ้น  เช่นเดียวกับนายยงยุทธ ติยะไพรัช ประธานรัฐสภาที่ประกาศยุติการทำงานในฐานะประธานฯ เมื่อ กกต.ประกาศให้ใบแดงแล้วส่งให้ศาลฎีการพิจารณาตัดสิน  นับว่ายังมีคนที่แสดงความรับผิดชอบทางจริยธรรมอยู่ (ถึงจะถูกกระแนะกระแหนว่าสร้างภาพ) ขอแสดงความชื่นชมทั้งสองท่าน ใน ที่นี้ด้วย

อ้าว เขียนเรื่องนาย แล้วทำไมไปถึงเรื่องการเมือง ถอยๆๆๆ

คราวที่แล้วเขียนเรื่องนายหัวใจแม่น้ำ สำหรับท่านที่ยังไม่ได้อ่านก็ลองไปอ่านดูนะครับ คราวนี้ นึกถึงนายอีกแบบหนึ่งขึ้นมาได้  ขอเรียกว่า นายหัวใจเนียนก็แล้วกัน

ความหมายของคำว่าเนียน ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2525 ท่านอธิบายไว้ว่า “เนียน :มีเนื้อละเอียดนุ่มนวล เช่น เนื้อเนียน, เรียบสนิท เช่น เข้าไม้ได้เนียนดี”  เป็นเจ้านายที่มีจิตใจดี  อ่อนโยน อ่อนน้อม และเนี๊ยบ

เจ้านายแบบนี้คล้ายๆกับเจ้านายหัวใจแม่น้ำ  แต่ต่างกันที่มีระเบียบมากกว่า มีการควบคุมลูกน้องรัดกุมกว่า เนื่องเพราะเป็นคนเนี้ยบ  ต้องการความสมบูรณ์ของงาน  ไม่ต้องการความบกพร่องผิดพลาด จึงละเอียดลออ บางครั้งก็ดูเป็นคนเคร่งครัด  แต่เนื่องด้วยมีความนุ่มนวลอ่อนโยน  เข้าอกเข้าใจและเห็นอกเห็นใจลูกน้อง  จึงมีวิธีการพูด การสั่งงานที่ทำให้ลูกน้องไม่อึดอัด ยินดีทำงานด้วยหัวใจจงรักภักดี  นายแบบนี้ ทำให้ลูกน้องรักไม่น้อยกว่านายแบบแรก

สิ่งที่ทำให้ลูกน้องรักเป็นหนักหนา โดยเฉพาะลูกน้องอย่างผมนี้ก็คือ ความอ่อนน้อมถ่อมตน

นายแบบนี้ไม่แสดงความเป็นผู้มีอำนาจ ไม่ใช้อำนาจแบบนักเลงโตเหมือนเจ้ากระทรวงบางคนในขณะนี้ (อ้าว วอนซะแล้วเรา) แต่การใช้อำนาจนั้นจะยึดถือตามกฎระเบียบควบคู่กับคุณธรรม  เรียกว่าใช้ทั้งนิติศาสตร์และรัฐศาสตร์  ถูกก็ว่าถูก ผิดก็ว่าผิดตามเหตุและผล ถึงคราวพิจารณาความดีความชอบก็เอาผลงานมาประกอบการตัดสินเป็นหลักใหญ่  ผลออกมายังไงก็อธิบายได้หมด ไม่มีใครเถียงได้  (ซึ่งไม่มีใครคิดจะเถียงอยู่แล้ว)  เพราะแม้กระทั่งผู้ที่ถูกทำโทษก็รู้โดยสำนึกว่า ตัวเองทำผิดอะไร

ที่ถือเป็นสุดยอดของนายแบบนี้ก็คือ ขอโทษลูกน้องทันทีที่รู้ตัวว่าตนผิดพลาด  นี่แหละครับที่เรียกว่าอ่อนน้อมถ่อมตน

ลองคิดดูสิครับ สมมติเราเป็นลูกน้อง ได้รับมอบหมายงานให้ทำ  นายสั่งแบบนั้นแบบนี้  เราดูแล้วเห็นว่ามีข้อบกพร่องอยู่ ได้แย้งไป  แต่นายบอกว่าเอาแบบนี้แหละ  เพราะนายเขาเคยทำและเชื่อแบบนี้  เราก็ทำตามที่นายต้องการ  ผลปรากฏว่าเป็นอย่างที่เราคาดการณ์ไม่มีผิด เจ้านายเรียกเราเข้าห้อง   ร้อยทั้งร้อยลูกน้องต้องคิดว่า ตรูเป็นแมวถูกเจ้านายปิดประตูตีหัวแหงๆ

แต่พอเข้าไปแล้ว นายเอ่ยปากขอโทษว่าพี่เข้าใจผิด  ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นเกิดจากพี่เองไม่ใช่น้อง ขอให้ช่วยแก้ไขให้ถูกต้อง เอาตามที่น้องบอกนั่นแหละ

เราเป็นลูกน้องเมื่อเจอนายแบบนี้  มีหรือจะไม่ทำงานอย่างถวายหัว 

บางคนที่ไม่เคยเจออาจคิดว่า นายแบบนี้มีด้วยหรือ  ก็ขอยืนยันว่ามีครับ  แต่มีน้อยหน่อย  ถ้าเจอก็ถือว่าเป็นโชคมหาศาลเลย

แต่…มีแต่อีกแหละนะ

แต่เจ้านายแบบนี้มีข้อเสียอยู่คือ  ถ้าเจอลูกน้องแบบดื้อด้าน ดื้อตาใส  บางครั้งก็ทำให้งานชักช้าเสียหายได้เหมือนกัน เพราะลูกน้องประเภทห่ามๆมักชอบลองของ เห็นเจ้านายอ่อนๆนุ่มๆก็กำเริบลืมตัว อาจทำให้เกิดความล่าช้าไปได้

แต่ด้วยความละเอียดลออเนี้ยบแน่ของนาย เรื่องทั้งหลายก็จบลงได้ดี พวกตัวป่วนถูกปราบจนอยู่หมัด กลายเป็นเหมือนทาสที่เต็มใจเป็นทาสไปโน่นเลย  เพราะพวกตัวป่วนนี้ส่วนมากแล้วเป็นคนมีความสามารถ ทระนงตน ไม่ยอมใครง่ายๆ แต่ถ้าเทใจให้ใครแล้ว ให้จริง

แล้วคุณๆเจอเจ้านายหัวใจเนียนบ้างไหมครับ  ในโลกนี้มีน้อยแต่ก็หวังว่าคุณคงเจอสักคน.