คุยเฟื่องเรื่องญาติบล็อก

ผมถือว่าตัวเองเข้าสู่ความเป็นบล็อกเกอร์สมบูรณ์แบบเมื่อเริ่มเขียนบล็อก Kosoltalk.com นับจากโพสต์แรกถึงวันนี้ก็ร่วม 4 เดือนแล้ว  นับว่ายังเป็นบล็อกเกอร์วัยเด็กน้อยอยู่มาก (อิอิ) แต่รู้สึกอบอุ่นใจในโลกของบล็อเกอร์ที่ไม่เงียบเหงาเลย  นับตั้งแต่คอมเมนต์แรกโดยคุณไวพจน์ แห่ง Waipot.com มาเจิมให้ ก็ปรากฏว่ามีมาเยี่ยมกันเป็นอันมาก ทำให้รู้สึกอบอุ่นในและขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง

ท่านทั้งหลายที่มาเยือนแบบส่งเสียงก็ดี แบบเงียบๆก็ดี ผมถือว่าท่านคือญาติของผม เห็นญาติบล็อกของ Kosoltalk.com เพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณ ผมก็จะขอคุยกับท่านผ่านหน้านี้

ลำดับแรก ต้องขอพูดถึงนายเดย์แห่ง iDayblog.com ก่อน เพราะหากไม่มีนายเดย์ผมก็คงไม่ได้ใช้ WordPress และก็ไม่ได้มาทำบล็อกนี้เป็นแน่  ด้วยหนังสือ Wordpress บล็อกเกอร์วัยจ๊าบ ของนายเดย์แท้ๆที่ทำให้วัยโก๋แก่อย่างผมรู้เรื่องบล็อกมากขึ้น และตัดสินใจทำตามที่นายเดย์บอกไว้ในหนังสือ จนกลายมาเป็น Kosoltalk.com แห่งนี้ เอกลักษณ์ของนายเดย์อย่างหนึ่งก็คือ มีมุขและคำเด็ดๆถูกใจผมอยู่เสมอ  ที่ผมชอบและเอามาใช้บ่อยๆคำหนึ่งก็คือ รัฐมนตรีฉันดูชา กระทรวงฉันดูชา (ICT แปลงตามเสียงเป็น I see tea) ก็ลองนึกดูว่า กระทรวง ICT ของไทยคล้ายๆชาหรือไม่ (แบบไหนว่า? ก็คิดเอาเอง เหอๆ) ถ้าเห็นผมใช้คำนี้ที่ไหนก็จงนึกถึงหน้านายเดย์ (ผมยังไม่เคยเห็นหน้าเป็นๆของเขาสักที) นับว่านายเดย์เป็นผู้มีอุปการะคุณเรื่องบล็อกเป็นอย่างยิ่ง

ต่อมาไม่พูดถึงคุณต้น-สิทธิศักดิ์ บุญมาก แห่ง Makemany.com ย่อมไม่ได้  หนังสือ สอนให้รวยด้วย Amazon คือแรงบันดาลใจอันมหาศาลให้ผมมาทำบล็อกหาความรวยกับอเมซอนแบบเอาเป็นเอาตาย ก่อนหน้านี้เคยสมัคร Affiliate ของ Amazon เอาไว้เป็นปีๆ แต่ก็เอาแค่โค้ดไปแปะไว้ที่เว็บ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย เมื่อมีคุณต้นกับหนังสือเล่มดังกล่าว ทำให้ผมได้ก้าวเข้าสู่โลกของ Marketing & Money Online แบบเต็มตัว ผลเป็นอย่างไรรึ ไม่บอก อิอิ…ถ้าใครยังไม่ทำ ก็ลองดูบ้างนะตัวเอง นับว่าคุณต้นเป็นผู้มีอุปการะคุณเรื่องวิชาหาเงินหาทองออนไลน์เจริงๆ

ต่อมาก็ขอพาดพิง เอ๊ย ไม่ใช่ พูดถึงคุณไวพจน์แห่ง Waipot.com ผมตามอ่านตั้งแต่คุณไวพจน์มีบล็อกอยู่ที่ Blogger ตอนนี้เห็นว่าย้ายมาที่โฮสต์เองแล้ว  คุณไวพจน์เป็นคนแรกที่มาเจิมคอมเมนต์ให้ผม  และจากนั้นผมก็พยายามไปเจิมคอมเมนต์แรกที่บล็อกของเขาบ่อยๆ  แต่พักหลังๆไม่ค่อยทันคนอื่น  ผมชอบที่คุณไวพจน์มีโครงการพัฒนา Open ID ของไทย ผมสมัครใช้แล้ว และอาสาสมัครเป็นทีมพัฒนาด้วย ทั้งๆที่ไม่รู้เรื่องอะไร แต่ขึ้นชื่อว่าไทยทำก็ร่วมด้วยทันที  ใครจะร่วมทีมก็ไปดูที่บล็อก Waipot.com นะครับ

ต่อมาก็ต้องคุณเอกแห่ง Aike.blogspot.com มาเจิมคอมเมนต์ลำดับที่สองของผม  เท่าที่อ่านจากบล็อกคุณเอกดูเหมือนเป็นนักกฎหมาย เพราะเล่าเรื่องกฎหมายได้สนุก อ่านแล้วได้ความรู้ แต่ดูๆไปบางก็นึกว่าเป็นเซียนคอมพิวเตอร์ เพราะรู้เรื่องโค้ดและโปรแกรมต่างๆมาก ผมก็เลยคิดว่า คุณเอกคงเป็นนักกฎหมายที่เป็นเซียนคอมพิวเตอร์ หรือเป็นนักคอมพิวเตอร์ที่เป็นเซียนกฎหมาย อย่างใดอย่างหนึ่งในสองอย่างนี้แหละ 

ขาประจำอีกคนหนึ่งก็คือคุณ Yawaiam ชื่อนี้เป็นที่คุ้นมากสำหรับผม แต่มาแบบปิดลับคือไม่มี แบ็คลิงค์ให้ย้อนกลับไปหา จนผมต้องถามอาจารย์กูเกิลจึงเจอ โอ้โห เป็นบล็อกเกอร์จอมขยันนะนี่ มีบล็อกหลายบล็อก เนื้อหาหลากหลาย โอ๊ะ ขออภัยเอาความลับมาเปิดเผย แต่ยังไงก็ขอบคุณมากครับที่มาเยี่ยมบ่อยๆ

อีกสามพระหน่อที่จะต้องพูดถึง นั่นก็คือ iDew  Mekz Doohub นี่ก็เป็นญาติบล็อกที่มาเยี่ยมเสมอๆ  ผมเดาเอาว่าทั้งสามน่าจะเป็นชายหนุ่มในช่วงวัยใกล้กัน อายุไม่เกิน 20 เป็น Generation D ขนานแท้  กำลังสนุกกับการใช้ชีวิตในโลกจริงและโลกเสมือน  ต่อไปภายหน้าจะเติบโตเป็นคนที่มีคุณภาพของชาติอีกสามคนนะจะบอกให้

ต่อมาก็เป็นเจ้าของโลโก้สีชมพูน่ารัก จะเป็นใครไม่ได้ถ้าไม่ใช่ 7Enize คนนี้ ที่มาเยี่ยมประจำเช่นกัน ผมชอบบล็อกของไนซ์ตรงที่ให้ความคิดแบบกระชากกรอบดีแท้  นำเสนอแบบกราฟฟิค ภาษาของไนซ์เป็นภาษาแบบดิจิตอล คือตรงและคมชัด ไม่เยิ่นเย่อเหมือนลุงนะหนูนะ แม้จะเป็นประโยคสั้นๆ แต่กินความลึก นี่ขอชื่นชมหน่อย

ท่านหญิง Xanax เป็นญาติบล็อกที่ตามมาจาก mBlog ที่ผู้จัดการ ที่นั่นเป็นชุมนุมของจอมยุทธ์ชายหญิง แต่ละคน มีคมปากกาดังคมกระบี่ และมีคมปัญญาดั่งคมดาบ  สังเกตจากคอมเมนต์ท่านหญิง Xanax ก็จะรู้ว่า คมจัดปานใด สำหรับผมแล้วนี่เป็นสาวเปรี้ยวที่ไม่ธรรมดาเลยนะจะบอกให้

ท่านหญิง Natayaa ก็เป็นญาติบล็อกมาจาก mBlog ด้วยเช่นกัน เป็นปัญญาชนผู้หนึ่งแต่ไปอยู่เสียทีเมืองฝรั่งอังกฤษ เป็นคนทำเว็บไซต์คนไทยในอังกฤษ เรื่องคมคำความคิดนั้นไปอ่านในบล็อกของ Natayaa ดูก็แล้วกัน ถ้าฝรั่งอ่านหนังสือไทยออกสงสัยว่าคงต้องเอาปี๊บคลุมหัวเป็นแถว เรียกว่า Natayaa ถลกหนังหัวฝรั่งเหมือนดินเดียนแดงถลกหนังหัวคนขาวในหนังคาวบอย เหอๆ

อีกท่านที่จะต้องขอบคุณเป็นอย่างยิ่งคือ คุณพี่มาลีรัตน์ แก้วก่า  เป็นเอื้อย (พี่สาว) ที่เมตตาผมมาตั้งแต่สมัยผมเป็นกรรมการสมคมนักเขียนแห่งประเทศไทยประมาณ 10 ปีมาแล้ว สมัยท่านประยอม ซองทอง เป็นนายกสมาคมฯ ญาติบล็อกหลายคนอาจยังไม่รู้จัก ก็ขอแนะนำว่า พี่มาลีรัตน์เป็นอดีต สส. และ สว. สกลนครนะครับ ทำงานการเมืองมานับสิปๆปี  เป็นผู้นำการขับเคลื่อนขบวนผู้หญิงกับการเมือง เขียนบล็อกที่โอเคเนชั่น ลูกชายทำเว็บการเมืองชื่อ DemoCrazy ลูกชายของพี่เขานับเป็นคนรุ่น Gen.D คุณภาพอีกคนหนึ่ง

ทีนี้ก็ขอคุยถึงอีกบล็อกที่เห็นปุ๊บชอบปั๊บ นั่นคือ Namozaa.com เป็นบล็อกน่ารักของพ่อแม่ลูก  ทำให้ผมนึกถึงตอนมีลูกใหม่ๆ เห่อเกินกว่าคำว่าเห่อจริงๆ อันใดๆก็ลูกหมด  ขนาดแมวรักนักหนาก็ยังต้องแยกออกจากลูก เคยนอนในห้องนอนด้วยพอมีลูกต้องแยกแมวออกไปไว้ในห้องอื่น จำกัดเขตให้อยู่ในส่วนที่ลูกไม่ได้เข้าไป จนลูกโตอายะสามขวบจึงให้แมวกับลูกอยู่ด้วยกัน ตอนนี้แมวกับคนกลายเป็นพี่น้องกันแล้ว  ผมเห็นคุณพ่อคุณแม่น้องนะโมทำอะไรๆให้ลูกก็นึกตัวเองกับเมีย  น้องนะโมก็หน้าตาน่ารักน่าหยิก น่าหลง แบบนี้จึงไม่สงสัยว่าบล็อกนะโมซ่าเกิดขึ้นในบรรณพิภพบล็อก

อีกท่านที่จะต้องกล่าวไว้ทีนี้ คือ คุณ Yokey แห่ง YokeyBlog เจ้าของ Blogslum.com อันโด่งดังในหมู่เศรษฐี Amazon ผมได้ความรู้เรื่อง Marketing Online จากคุณ Yokey เป็นอันมากที่ YokeyBlog และเห็นตัวอย่างการนำเสนอสินค้าในบล็อกจาก  Blogslum.com ถ้าใครต้องการความรู้และดูตัวอย่าง การสร้างความรวยด้วย Amazon ก็ตามไปดูเลยครับ

ผู้ที่มาใหม่ๆหลังๆที่ต้องขอบคุณก็คือ Nhumbiz  ที่มาเยี่ยมบ่อยๆ  มาส่งเสียงให้ได้ยินอยู่เสมอๆ  มายั่วยุให้เกิดกำลังใจได้ไม่น้อยเลย  ต้องขอขอบคุณจริงๆ  คุณ Taledee มีโลโก้รูปเด็กน่ารัก ลูกหรือเปล่าก็ไม่ทราบได้ ส่วน MiMD เป็นนักออกแบบที่มีชื่อเสียง เป็นคนลาดชะโดใกล้ๆกับบ้านแม่ยายของผมคือบ้านนาคู ผักไห่ อยุธยา  ทำไมจึงเรียกลาดชะโดก็ขอให้ช่วยเฉลยที่นี่ด้วยนะ Peenpai ซึ่งเป็นนักเดินทางทั่วราชอาณาจักรก็มาทักทายบ่อยๆ Wernwer กับ 108Blog 097design ป้าชลลี่ ก็มาให้กำลังใจเรื่อยๆ  ส่วน Mind ก็เป็นสาวน้อยวัยใสที่มีความคิดความอ่านดีมาก  ขอให้เติบโตเป็นคน Gen. D มีคุณภาพต่อไปนะหลานนะ

ผมตกหล่นท่านใดไปบ้างก็ขออภัย  คือเขียนไปนึกไปอาจจะหลงลืมบ้างคงไม่ว่ากันนะครับ  แม้จะไม่ได้เอ่ยถึงแต่ผมก็ระลึกถึงน้ำใจของทุกๆท่านที่มาเยี่ยมเยือน ร่วมพูดคุย และทุกบล็อกที่ผมได้ใสไว้ใน Blogroll ก็คือบล็อกที่ผมขอขอบคุณเป็นพิเศษ เพราะเป็นแหล่งที่ให้ความรู้มากมายหลายหลาก และเป็นบล็อกที่แสดงน้ำใจแก่ผม หากมีอะไรจะติติง ชี้แนะก็ขอเชิญเต็มที่ครับ ทุกถ้อยคำถือเป็นกำลังใจอันใหญ่หลวง 

หากนับอายุการทำบล็อก ผมก็ยังเป็นบล็อกเกอร์อนุบาลอยู่ ดังนั้นจึงขอฝากเนื้อฝากตัวกับบล็อกเกอร์ใหญ่ทุกท่าน ขอบคุณมากครับ สวัสดี.